Dünya Kupası başlarken gözlerimiz yine yeşil sahada bir Türk hakemi arıyor. Nafile. Cüneyt Çakır’la alıştığımız o gurur verici temsilin yerini derin bir sessizliğe bıraktık. 2026 Dünya Kupası hakem listesinde de tek bir Türk ismi yok.
Peki neden?
Cevap basit ama ağır: Özgür düşüncenin ve bağımsız karar iradesinin olmadığı yerde gelişim, sadece bir hayaldir.
Baskı Altında Hakemlik Olmaz
Türk hakemliği bugün TFF Başkanı, MHK ve özellikle Fenerbahçe Başkanı’nın da aralarında bulunduğu kulüp yönetimlerinin oluşturduğu dar bir üçgenin içinde sıkışmış durumda. Bir hakem sahaya çıktığında kuralları değil, “Acaba bu kararı verirsem TFF ve MHK ne der? FB Başkanı’nın tepkisi ne olur? Kariyerim biter mi?” sorularını düşünüyorsa, orada adaletten bahsetmek mümkün değildir.
Hakemlik, kuralları uygulamak değil; en büyük baskı altında bile dik durabilme sanatıdır. Bizim sistemimizde ise hakemler, TFF-MHK-FB üçgeninin yarattığı ağır baskı ortamında “idare etme” refleksiyle çalışmak zorunda bırakılıyor. Haftayı kazasız belasız atlatmak, uzun vadeli gelişimin çok önüne geçmiş durumda.
Standart Değil, Kaos Yönetiyoruz
Avrupa’nın en üst düzey organizasyonlarında aranan yegâne özellik standarttır. Aynı pozisyonun rengi, formanın ağırlığına göre değişmez. Oysa bizde her hafta aynı pozisyona bambaşka yorumlar yapılıyor. TFF Başkanı’nın ve MHK’nin zaman zaman taraf olarak hakemlere yaptığı müdahaleler, Fenerbahçe Başkanı’nın sık sık kamuoyu önünde hakemleri hedef alan açıklamaları ve ligdeki bitmek bilmeyen polemikler, Türk hakemlerini uluslararası standartlardan koparıyor.
Zihniyet Devrimi Şart
Liyakatin yerini denge politikalarının, eğitimin yerini lobi faaliyetlerinin aldığı bir düzende dünya çapında hakem yetiştiremeyiz. Hata yapma lüksü elinden alınan, sürekli “birilerine karşı idare et” mantığıyla terbiye edilmeye çalışılan hakemlerden elit performans beklemek haksızlıktır.
Türk hakemliğinin yeniden Dünya Kupası’nda boy göstermesi için saha içindeki düdükten önce, saha dışındaki zihniyetin prangalarından kurtulması şart. TFF, MHK ve güçlü kulüp başkanlarının (özellikle Fenerbahçe Başkanı’nın) yarattığı bu baskı mekanizmasından hakemlerimizi koruyamadığımız sürece, onları sadece televizyon başında izlemeye mahkûm kalacağız.
Unutmayalım: Emir-komuta, korku ve kulüp baskısıyla üflenen düdükten sadece kaos çıkar. Adalet ve başarı ise ancak hür iradeyle gelir.
Hülasa; Türk hakemliğinin tekrar Dünya Kupası seviyesine çıkması, TFF’nin, MHK’nin ve kulüp başkanlarının anlayışında köklü bir değişim olmadan mümkün değildir.
Kalın sağlıcakla.
Hiç bir gerçekçiliği olmayan yanlı bir yazı maalesef.
Türk hakemliği ve futbolu tamamen siyasetin emrindedir. Yandaş takımlara hizmet etmektedir. Politize olmuştur.
Bu ülkede Başakşehir ve Bursaspor bile bu sayede Şampiyon olabilmiştir. Alt liglerde bile küme düşen ve Şampiyon olan takımlar dahi bu sisteme göre belirlenmektedir.
Futbol sahada oynanmamaktadır. Futbolu politize edip bitirdikleri için talimat hakemleri çok doğru bir karar ile dünya kupasına alınmamışlardır.