Diyarbakır'da kendilerini "şeri hükümlerle adalet sağlayan bir yapı" olarak tanımlayan ve kamuoyunda "Sakallılar" olarak bilinen suç örgütüne ilişkin hazırlanan iddianame, dikkat çekici ayrıntılar içeriyor.
Silahlı yağma, tehdit, adam kaçırma, mala zarar verme, haraç alma ve ruhsatsız silah bulundurma gibi ağır suçlamalarla yargılanacak olan sanıklar hakkında yüzlerce yıl hapis cezası isteniyor. Ancak dosyanın en çarpıcı yönü, örgütün işlediği suçları dini söylemlerle meşrulaştırmaya çalışması.
İnsanların inançları, toplumların en hassas değerleri arasında yer alır. Bu nedenle dinin, korku üretmek ve insanları baskı altına almak amacıyla kullanılması yalnızca hukuki değil, aynı zamanda ahlaki açıdan da ciddi bir sorundur.
İddianamede yer alan bilgilere göre örgüt, ticari anlaşmazlıklarda kendi kurallarını dayatmış, karşı çıkanları tehdit etmiş ve şikâyetçi olan kişilerin ifadelerini geri çektirmeye çalışmıştır. Bazı mağdurların kendileri ve aileleri ölüm tehdidiyle karşı karşıya kalmıştır.
Oysa adalet, silahın gölgesinde kurulmaz. Korkuyla alınan kararlar, baskıyla kabul ettirilen hükümler ve tehditle susturulan insanlar adaletin değil, zorbalığın göstergesidir.
Toplumların huzuru, insanların güven içinde yaşayabilmesine bağlıdır. Hiçbir kişi ya da yapı, hangi gerekçeyle olursa olsun, kendi kurallarını zor kullanarak başkalarına dayatma hakkına sahip değildir.
Önümüzdeki süreçte mahkemenin vereceği kararlar elbette hukukun konusu olacaktır. Ancak bu dava, aynı zamanda toplumun ortak değerlerinin suç örgütleri tarafından istismar edilmesine karşı gösterilecek hassasiyet açısından da önem taşıyor.
Çünkü adaletin olduğu yerde korkuya, korkunun olduğu yerde ise gerçek adalete yer yoktur.
