Bir Siyasi Tartışma, Bir İnsanı Kaybetmeye Değer mi?

Son zamanlarda en çok dikkatimi çeken şeylerden biri şu; insanlar artık fikirleri tartışmıyor, birbirlerini tüketiyor.

Oysa siyaset, düşman üretmek için değil; farklı düşüncelerin konuşulabildiği bir zemindir. Aynı düşünmek zorunda değiliz. Aynı partiye oy vermek, aynı cümleleri kurmak ya da aynı pencereden bakmak zorunda da değiliz. Asıl mesele, bütün bunlara rağmen birbirimize insan gibi davranabilmektir.

Eleştiri demokrasinin nefesidir. Ama hakaret, aşağılamak ve öfkeyi marifet sanmak ne siyaseti büyütür ne de insanı.

Ne yazık ki sosyal medya bunu bize unutturdu. Bir beğeni uğruna yazılan kırıcı bir cümle, yıllarca emek verilmiş bir dostluğu bitirebiliyor. Bir anlık öfke geçip gidiyor ama o öfkeyle söylenen söz, karşı tarafın içinde yıllarca yaşamaya devam ediyor.

İnsan, kırıldığı yeri kolay unutamıyor.

Sonra hayat devam ediyor. Seçimler bitiyor, gündem değişiyor, liderler değişiyor. Ama biz aynı mahallede yaşamaya, aynı sokakta yürümeye, aynı cenazede saf tutmaya, aynı düğünde halay çekmeye devam ediyoruz.

İşte o gün geldiğinde, geriye siyasi tartışmalar değil, birbirimize bıraktığımız iz kalıyor.

Toplumu asıl yoran farklı fikirler değildir. Asıl yoran; yalanın, hilenin, iftiranın ve iki yüzlü davranışların sıradanlaşmasıdır. Yanlışa alışan toplum, zamanla doğruyu da sorgulamamaya başlar. İşte insanın kendine yabancılaşması tam da burada başlıyor.

Hayatın acı bir gerçeği daha var...

İnsanlar çoğu zaman kırmızı güllerin peşinden koşarken, ayaklarının altındaki papatyaları fark etmiyor. En çok da sessizce yanında duran, iyi niyetini esirgemeyen insanları geç fark ediyor.

Belki de artık birbirimize cevap vermeye değil, birbirimizi anlamaya ihtiyacımız var.

Birbirimize karşı değil, birbirimize doğru döndüğümüzde; farklılıklarımızın bir ayrılık değil, bir zenginlik olduğunu gördüğümüzde ve dayanışmayı büyüttüğümüzde çok daha güçlü olacağız.

Çünkü siyaset gelip geçer. Bugün aynı safta olanlar yarın ayrılabilir, bugün karşı karşıya gelenler yarın aynı masada oturabilir. Ama kırılan bir gönlü onarmak, kaybedilen bir güveni yeniden kazanmak o kadar kolay değildir.

Son güne not...

Bir siyasi tartışmayı kazanmak, bir insanı kaybetmeye değmez.

Yarın yüz yüze bakınca yük olmasın sözlerimiz.

Erkan Ceylan