Geçtiğimiz günlerde Şişli'de, devletin güvenlik ve denetim mekanizmalarının omurgasında yıllarca görev yapmış, bilhassa İçişleri Bakanlığı geçmişiyle "devletin hafızasına" son derece hakim eski bir yetkiliyle bir dost meclisinde karşılıklı oturduk.
Masadaki gündemimiz siyasi polemikler ve klasik kulis dedikoduları geçtikten sonra konu "merhamet" duygusunun arkasına saklanarak inşa edilen ve kamu kaynaklarını kelimenin tam anlamıyla bir karadeliğe çeken milyarlık bir vurgun çarkıydı.
Bu derinlemesine istişarenin hemen ardından başkentteki yargı ve mali denetim kaynaklarımla yürüttüğüm yoğun telefon trafiği, meselenin vahametini daha da netleştirdi.
Karşımızda kapağı açılmak üzere olan hacimli ve sarsıcı bir dosya duruyor. Açıkçası belediyelerin kedi ve köpek maması ihaleleri üzerinden kurulan bu devasa rant şebekesi için çember artık tamamen daralmış durumda.
Asıl kırmızı alarm, bu ihaleleri toplayan "gözde" şirketlerin devlete sunduğu vergi beyannamelerindeki trajikomik uçurumda gizli.
Yüz milyonlarca liralık mama ihalesi alan, kağıt üzerinde rekor kıran bu firmaların bilançoları incelendiğinde, ödedikleri verginin mahalledeki sıradan bir esnafın vergisinden bile az olduğu gerçeği yüzünüze çarpıyor.
Mali istihbarat birimlerinin ekranlarında yanıp sönen bu matematiksel imkansızlık, aslında kusursuz sanılan bir kurgunun çöküş sinyali. Kağıt üzerinde binlerce ton mama alınmış ve milyonlarca lira ödenmiş gibi görünse de, sahaya inildiğinde o kapasitede bir üretim bandından veya fiziksel sevkiyattan eser yok.
Ortada dolaşan tek şey, elden ele gezen naylon faturalar ve şişirilmiş rakamlar.
Ankara hattında yaptığım görüşmelerden çıkardığım en net sonuç, savcılık makamlarına intikal etme aşamasına gelmiş olan raporların ağırlığıdır.
Kimse bu süreci basit bir "görevi kötüye kullanma" veya sıradan bir "ihale usulsüzlüğü" olarak okumasın. Hazırlanabilecek iddianame taslaklarının omurgasını ihaleyi açan belediye içindeki köstebekler, işi bağlayan aracılar ve paravan şirket sahipleri arasındaki hiyerarşik bağı kanıtlayan çıkar amaçlı suç örgütü kurma suçlaması oluşturuyor.
Var olmayan malların faturalandırılarak kamu kaynaklarının buharlaştırıldığı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet ve naylon fatura vurgunu, dosyanın en somut delillerini barındırıyor.
Dahası, mama ihalelerinden elde edilen bu devasa kayıt dışı gelirin sistem içinde dolaştırılarak temizlenmeye çalışılması, meselenin doğrudan suç gelirlerinin aklanması boyutunu gözler önüne seriyor. Elbette bu çarkın dönmesine imza ve onay yetkisiyle göz yuman, lüks yaşamları finanse edilen bürokratik ağa uzanan rüşvet ve irtikap iddiaları da zincirin en paslı halkası olarak iddianamelerde yerini alacak.
Devlet aklı bazen sabırla bekliyor, izleyip çarkın tüm aktörlerinin, paravan şirket ağlarının ve para trafiğinin eksiksiz bir haritasını çıkartıyor. Eski İçişleri Bakanlığı yetkilisi abimin sakin ama net ifadelerinden anladığım kadarıyla, bu izleme ve delillendirme süreci çoktan nihayete ermiş.
Sokaktaki masum canların açlığını kalkan yaparak kendi lüks hanedanlıklarını kuranlar için geri sayım hızla işliyor. Kamuoyuna hayvanseverlik pozları verirken arka planda milyarlık bir yolsuzluk makinesini işletenler, bıraktıkları dijital ayak izlerinin ve banka kayıtlarının silinmeyeceğini yakında çok acı bir şekilde tecrübe edecekler.
Bekleyelim ve görelim yaklaşan adli dalga, bu merhamet tacirlerinin gerçek yüzlerini tüm çıplaklığıyla ortaya dökecek.
